"Adonis proeft de woorden op zijn tong
- Genade, genesis, geneticus -
En hij herinnert zich ook wat ze zong.
Het stille dal, het graan, het angelus.
Zijn moeder werpt een schaduw op de muur,
Hij ziet haar haken duidelijk bewegen.
Een engel is ze op dit late uur -
De hele wereld is hem nu genegen -
Dan lost zijn moeder op. Eerst grijs, dan wit.
Adonis voelt zich aangedaan en loom.
Hij wil haar volgen op haar dodenrit
En vol verwachting schiet hij in een droom."
GERRIT KOMRIJ
(Herman Gordijn / Gerrit Komrij, Binnenste buiten, Thieme Art, Deventer, 2009)
Comments